“ศิลปะเป็นปราศัยของประวัติศาสตร์และหลักฐานของการดำรงชีวิตของมนุษย์ ศิลปะเปรียบเหมือนภาษาที่โลกเข้าใจ ประติมากรรมสำริดในวันนี้ จะแสดงถึงประวัติศาสตร์ให้กับยุคต่อไป จัดเก็บเรื่องราวของโลกในปัจจุบัน เพราะเหตุนี้จึงต้องเก็บรายละเอียดและความสมจริงในหุ่นปั้นแต่ละครั้ง เมื่อ 2,600 ปีที่แล้ว พระพุทธเจ้าได้สอนว่า การดำรงชีวิตที่เหมาะสมเราสามารถมีส่วนร่วมในทางบวกให้กับความเป็นมนุษย์ โดยใช้ความสามารถโดยธรรมชาติของเรา และความคิสร้างสรรค์ ดังนั้นวัตถุประสงค์ของฉันในการที่เป็นประติมากร ไม่ได้รักษาประวัติศาสตร์ และมอบเกียติให้กับคนในตำนานแค่นั้น แต่ยังเพื่อเป็นการระลึกถึงจิตวิญญาณของมนุษย์ ขณะที่ส่งเสริมคุณธรรม ความสงบสุข และการพัฒนาสังคม”